West-nijl koorts

De west nile koorts wordt overgedragen door muggen. Het komt voor in afrika, noord-amerika en zuidoost-mediterrane landen. Zo gevaarlijk is de ziekte!
West-nijl koorts

de West-Nijl koorts is een infectieziekte die door muggen op de mens wordt overgebracht. De ziekteverwekker, het West Nile-virus, komt voor in Afrika, Noord-Amerika en Zuidoost-Mediterrane landen. Vaak blijft de infectie asymptomatisch. Sommige patiƫnten hebben griepachtige symptomen. Ernstige cursussen zijn zeldzaam, maar kunnen fataal zijn. Lees hier alles over de symptomen en de behandeling van West Nile Fever.

ICD-codes voor deze ziekte: ICD-codes zijn internationaal geldige codes voor medische diagnose. Ze worden b.v. in doktersbrieven of op onbekwaamheidscertificaten. A92

Productoverzicht

West-Nijl koorts

  • beschrijving

  • symptomen

  • Oorzaken en risicofactoren

  • Examens en diagnose

  • behandeling

  • Ziekteprocedure en prognose

West Nile Fever: beschrijving

West Nile Fever is een infectieziekte veroorzaakt door het West Nile-virus. Het is endemisch voor Afrika, India, Israƫl, Turkije en Noord-Amerika. Endemisch gebied verwijst naar een regio waarin een pathogeen permanent voorkomt en niet kan worden verwijderd. Keer op keer veroorzaakt het virus epidemische uitbraken, waarbij de ziekte heel gewoon is.

In Duitsland is West-Nijl-koorts zeldzaam. Meestal brengen terugkerende toeristen het virus mee. Exacte aantallen bestaan ā€‹ā€‹niet, omdat veel infecties onopgemerkt blijven.

West Nile Fever: symptomen

West Nile Fever blijft in bijna 80 procent van de gevallen asymptomatisch. Artsen spreken dan van een klinisch stille infectie. Ongeveer 20 procent van de patiƫnten heeft plotseling begin, maar milde symptomen. Deze lijken op een griep.

West Nile Fever begint na een incubatietijd van 2 tot 14 dagen. Dit is de tijd tussen infectie met de ziekteverwekkers en het optreden van symptomen van West-Nijlvirussen. Deze omvatten:

  • koorts
  • rillingen
  • Vermoeidheid, malaise
  • hoofdpijn
  • rugpijn
  • misselijkheid
  • overgeven
  • lymfadenopathie

Ongeveer de helft van de patiƫnten met symptomen van het West-Nijlvirus heeft een zogenaamde maculopapulaire uitslag op de romp. Dit is wat artsen een knoestige, vlekkerige uitslag noemen. De klachten duren gemiddeld drie tot zes dagen.

West Nile Fever: strenge cursussen

Minder dan Ć©Ć©n procent van de patiĆ«nten die zijn geĆÆnfecteerd met het West-Nijl-virus lijden aan een ernstige ziekte. Deze patiĆ«nten ontwikkelen encefalitis of meningitis. Het is merkbaar met de volgende symptomen:

  • zeer hoge koorts
  • hoofdpijn
  • stijve nek
  • Bewustzijnsstoornissen
  • verlamming
  • epileptische aanvallen (convulsies)
  • Visus- en gehoorstoornissen

Patiƫnten met ernstige West Nile Fever kunnen in coma vallen en sterven. De symptomen kunnen weken duren of zelfs blijvend zijn. In zeldzame gevallen wordt ook het hart of de lever aangetast.

West Nile Fever: oorzaken en risicofactoren

De veroorzaker van West Nile Fever is het West Nile Virus (WNV). Het behoort tot de Flaviviren en bestaat uit het genoom (RNA) en een schaal waarin verschillende eiwitten (eiwitten) zijn verwerkt.

De WNV wordt door muggen overgedragen op mensen. Het geslacht van muggen, dat meestal de West-Nijl-koorts doorgeeft, wordt Culex genoemd en komt ook voor in Duitsland. Andere muggensoorten zoals Aedes of Mansonia kunnen het West-Nijl-virus overbrengen op mensen.

Als een reservoir voor de West-Nijl koorts dienen vogels. Maar zelfs paarden en katten kunnen besmet zijn. Als een van de muskieten een van deze dieren steekt, pikt het de virussen op de stam op. Als ze vervolgens een mens steekt, kan ze het West-Nijlvirus aan haar overdragen.

In zeldzame gevallen kan de ziekteverwekker van West-Nijlkoorts ook worden overgedragen door bloedtransfusies, orgaantransplantaties. Tijdens de zwangerschap en borstvoeding kan de moeder het virus overdragen aan de foetus of de baby.

West Nile Fever: onderzoeken en diagnose

Als u zich tijdens of na een reis naar endemische gebieden afgestompt voelt en hoge koorts krijgt, ga dan naar een arts. Het is niet gemakkelijk om West-Nijl-koorts te diagnosticeren, omdat er veel ziekten met vergelijkbare symptomen zijn. In de eerste discussie zal uw arts u de volgende vragen stellen:

  • Sinds wanneer voel je je ziek?
  • Hoe hoog is je koorts?
  • Welke symptomen heb je naast?
  • Ben je recent in het buitenland geweest, bijvoorbeeld in Afrika?
  • Heb je een insectenbeet opgemerkt?
  • Hebben mensen om je heen vergelijkbare symptomen?

West Nile Fever: lichamelijk onderzoek

Vervolgens zal uw arts u fysiek onderzoeken. Eerst inspecteert hij je huid. Hij let op mogelijke insectenbeten of een verdachte uitslag. Hij scant ook uw lymfeklieren op zwelling.Hij luistert naar de longen, het hart en de buik en controleert of u lijdt aan nekstijfheid. Daarvoor buigt hij je hoofd naar voren op de borst. Bovendien controleert het de functie van uw schedelzenuwen door uw zicht en gehoor te testen, evenals de beweging van uw gezichtsspieren en tong. Ten slotte test hij de spierkracht van je armen en benen, die je moet bewegen tegen een weerstand, evenals je reflexen.

West Nile Fever: Laboratoriumdiagnostiek

De diagnose West Nile Fever kan alleen duidelijk worden gemaakt door laboratoriumchemie. Dit bloed of zenuwwater (cerebrospinale vloeistof) is nodig. CSF wordt verkregen door middel van een lumbale punctie, waarbij een naald zorgvuldig wordt voortbewogen tussen de wervellichamen in het wervelkanaal.

Het bloed- of hersenvochtmonster wordt in het laboratorium getest op antilichamen tegen het West Nile-virus of op het genoom (RNA) van WNV. De zogenaamde ELISA-test, die wordt gebruikt om antilichamen tegen het West-Nijl-virus in het bloed van de patiƫnt te detecteren, kan ook valselijk positief zijn. Dit komt omdat er veel vergelijkbare flavivirussen zijn, zoals het veroorzakende agens van door teken overgedragen encefalitis (TBE) of gele koorts. Daarom wordt na een positieve ELISA-test een bevestigingstest uitgevoerd om er zeker van te zijn dat het antilichamen zijn die zich specifiek richten op de WNV.

In de eerste paar dagen na infectie kan het genoom van het West Nile-virus ook worden gedetecteerd in het bloed of hersenvocht. Voor dit doel wordt een zogenaamde polymerasekettingreactie (PCR) in het laboratorium gebruikt.

West Nile Fever: soortgelijke ziekten

De diagnose West Nile Fever is niet eenvoudig voor uw arts. Dit komt omdat de symptomen van het West-Nijlvirus ook bij veel andere ziekten vergelijkbaar kunnen zijn. Deze omvatten:

  • Griep (influenza)
  • dengue-koorts
  • malaria
  • chikungunya
  • gele koorts
  • TBE

  • Afbeelding 1 van 20

    Verraderlijke tropische ziekten

    Het Ebola-virus is wereldwijd een van de gevaarlijkste ziekteverwekkers. Het behoort tot de groep van hemorragische koorts - koortsachtige ziekten die gepaard gaan met interne bloedingen. Het virus verspreidt zich naar het hele organisme en vernietigt de bloedvaten. Bloedingen in het maag-darmkanaal, de milt en in de longen eindigen meestal in de dood.

  • Afbeelding 2 van 20

    Ebola

    Het Ebola-virus is wereldwijd een van de gevaarlijkste ziekteverwekkers. Het behoort tot de groep van hemorragische koorts - koortsachtige ziekten die gepaard gaan met interne bloedingen. Het virus verspreidt zich naar het hele organisme en vernietigt de bloedvaten. Bloedingen in het maag-darmkanaal, de milt en in de longen eindigen meestal in de dood.

  • Afbeelding 3 van 20

    Ebola

    Steeds weer zijn er epidemieĆ«n in Afrika, zoals hier in 1995 in ZaĆÆre. De meeste besmette mensen sterven binnen een paar dagen. Van mens tot mens, wordt het Ebola-virus overgedragen door direct lichaamscontact, evenals wanneer het in contact komt met lichaamsuitscheidingen van geĆÆnfecteerde personen. Aangezien er geen medicijnen zijn die het virus rechtstreeks bestrijden, kunnen alleen de symptomen worden behandeld.

  • Afbeelding 4 van 20

    malaria

    Malaria wordt veroorzaakt door eencellige bloedparasieten genaamd plasmodia. Ze worden overgebracht door beten van de Anopheles-mug. De ziekte wordt meestal gekenmerkt door regelmatig optredende koorts. De gevaarlijkste vormen zijn in veel gevallen dodelijk.

  • = 4? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 5 van 20

    malaria

    Dit historische beeld uit 1961 toont twee mannen die het insecticide DDT spuiten in een Indiaas dorp. Omdat DDT zich echter ophoopt in vetweefsel en ervan verdacht wordt kanker te veroorzaken, is het gebruik nu in veel landen verboden of slechts zeer beperkt toegestaan.

  • Afbeelding 6 van 20

    leishmaniasis

    Leishmaniasis wordt veroorzaakt door eencellige parasieten genaamd Leishmania, die worden overgedragen door muggen. Sommige soorten komen alleen vast te zitten in de huid. Dan komt het, zoals hier getoond, tot de zogenaamde Orientbeule (cutane leishmaniasis). Andere Leishmania beĆÆnvloeden echter belangrijke lichaamsorganen en veroorzaken kala-azar (viscerale leishmaniasis). Een extreme vergroting van de milt is mogelijk, daarom ontwikkelen veel patiĆ«nten een grote middelomtrek. Zonder behandeling eindigt deze ziekte in 80 tot 90 procent met dodelijke afloop.

  • Afbeelding 7 van 20

    lepra

    Lepra - De oorzaak van lepra is de bacterie Mykobacterium leprae, een verwant van de tuberculose-ziekteverwekker. Besmetting is waarschijnlijk via gecontamineerde neusafscheidingen of via de resulterende natte huidzweren. Melaatsheid is echter veel minder besmettelijk dan gewoonlijk wordt vermoed.

  • Afbeelding 8 van 20

    Marburgkoorts

    Marburg-koorts is een van de ernstigste infectieziekten bij Ebola bij mensen. Patiƫnten lijden aan koorts met desoriƫntatie en bewustzijnsstoornissen, zelfs coma. Het sterftecijfer voor Marburg-koorts ligt tussen de 30 en 90 procent. De incubatietijd is slechts vier tot zeven dagen. Het risico op infectie bestaat gedurende de gehele duur van de ziekte. Zelfs lijken kunnen nog steeds besmettelijk zijn.

  • Afbeelding 9 van 20

    olifantsziekte

    De oorzaak van lymfatische filariasis zijn rondwormen. Overgebracht door muggenbeten migreren de larven naar de lymfevaten waar ze ontstekingen veroorzaken.De permanente lymfecongestie zwelt de aangetaste lichaamsdelen op. Deze massieve vergroting van armen, benen, testikels of borsten wordt elephantiasis genoemd.

  • Afbeelding 10 van 20

    Zika

    Het Zika-virus (in het rood weergegeven in de afbeelding) werd lang beschouwd als een vrij onschadelijke ziekteverwekker. Normaal gesproken krijgen geĆÆnfecteerde mensen een maximum aan koorts en uitslag. Sinds 2015 is echter bekend dat de foetussen bij zwangere vrouwen, die geĆÆnfecteerd zijn, misvormingen van de hersenen kunnen veroorzaken. En het blijft zich verspreiden, vooral in Zuid-Amerika op dit moment.

  • Afbeelding 11 van 20

    gele koorts

    Het gele koortsvirus wordt overgedragen door steekmuggen. In ernstige gevallen treedt bloeding op de huid en slijmvliezen op. Bovendien, in sommige gevallen neurologische en psychologische symptomen, meningitis, nier- en leverfalen.

  • Afbeelding 12 van 20

    slaapziekte

    De ziekteverwekkers van slaapziekte (trypanosomen) worden via de beet van de tseetseevlieg op de mens overgedragen. Enkele maanden tot jaren nadat de infectie de werkelijke slaapziekte heeft ontwikkeld. De patiƫnten hebben een verminderde concentratie, persoonlijkheidsveranderingen (merkbare prikkelbaarheid) en stoornissen in het slaap-waakritme. Bovendien kunnen ze geen voedsel meer opnemen en afvallen. Meestal ontwikkelt zich een toenemende behoefte aan slaap, daarnaast vaak verlammingen, krampen of spiertrillingen. De ziekte eindigt bijna altijd dodelijk.

  • Afbeelding 13 van 20

    Chagas

    De ziekte van Chagas wordt veroorzaakt door eencellige parasieten (trypanosomen). Ze worden overgedragen door de beet van insecten. De ziekteverwekker veroorzaakt koorts, buikpijn en diarree. Bovendien worden de nieren en de lever groter. Als de ziekte niet geneest, kan dit ernstige gevolgen op de lange termijn hebben die tot hartfalen kunnen leiden.

  • Afbeelding 14 van 20

    dysenterie

    Bacteriƫle dysenterie wordt veroorzaakt door staafvormige bacteriƫn, de shigella. De groep A-exemplaren die voorkomen in de tropen vormen een gif dat het darmslijmvlies ernstig kan beschadigen. Gewelddadige, slijmerige bloederige diarree is het gevolg. Als het gif in de bloedbaan terechtkomt, kan het een bloedsomloop en verschillende zenuwaandoeningen veroorzaken. Deze ernstige vorm eindigt dodelijk in maximaal tien procent van de gevallen.

  • Afbeelding 15 van 20

    rivierblindheid

    Rivierblindheid wordt veroorzaakt door de rondworm Onchocerca volvulus. De larven (microfilariae) worden overgebracht op mensen door bloedzuigende zwartvliegen. De volwassen wormen kapselen onder de huid in, maar kunnen ook naar het oog migreren, waar ze tot blindheid leiden.

  • Afbeelding 16 van 20

    knokkelkoorts

    Dengue-koorts is een virale infectie die wordt overgedragen door muggen zoals de vrouwtjes van de hier getoonde soort Aedes aegypti. De symptomen zijn meestal vergelijkbaar met een ernstige griep. In zeldzame gevallen kan interne bloeding optreden, wat fataal kan zijn.

  • Afbeelding 17 van 20

    bilharzia

    De pathogenen van schistosomiasis zijn paren (schistosomen) - een Saugwurm-soort van Ć©Ć©n tot twee centimeter lang. Bij het baden in vervuild water dringen de larven van de worm door de huid in de huid en veroorzaken in eerste instantie ernstige jeuk. Onbehandeld nestelen de staartvinnen in verschillende organen, bijvoorbeeld in de lever.

  • Afbeelding 18 van 20

    bilharzia

    Als de parasiet de lever infecteert, zoals bij de hier getoonde jongen, kan er aanzienlijk vochtretentie in de buik optreden.

  • Afbeelding 19 van 20

    lassakoorts

    De foto toont de behandeling van een vrouw met Lassakoorts in Sierra Leone. Het virus wordt overgedragen door bepaalde Afrikaanse ratten en veroorzaakt ernstige griepachtige symptomen. Oaema (ophoping van water) ontwikkelt zich onder andere in de oogleden en het gezicht. In ernstige gevallen bloeden de interne organen, de huid en slijmvliezen, wat fataal kan zijn.

  • = 20? 'waar': 'false' $} ">

  • Afbeelding 20 van 20

    West-Nijl koorts

    West Nile Fever is een virale infectie overgedragen door muggen. Het veroorzaakt geen symptomen voor de meeste besmette mensen. Ongeveer 20 procent lijdt aan griepachtige symptomen zoals koorts, hoofdpijn, rillingen, misselijkheid of braken. Er kunnen echter complicaties optreden, zoals hersens of meningitis.

West Nile Fever: behandeling

West Nile Fever wordt symptomatisch behandeld. Dit betekent dat de individuele klachten die de patiƫnten hebben behandeld worden. De oorzaak zelf, in dit geval het West-Nijl-virus, kan niet worden behandeld, omdat er nog geen medicijn voor dit virus bestaat. Ook antibiotica helpen niet, omdat ze alleen werken tegen bacteriƫn, maar niet tegen virussen.

De koorts wordt het meest effectief behandeld met antipyretica zoals ibuprofen of paracetamol. Bovendien helpen kuitwalsen de koorts te verminderen. Rust veel en geef je lichaam de tijd om te herstellen. Je moet ook veel drinken om uitdroging te voorkomen.

Als u zich misselijk voelt of moet braken, kunt u geneesmiddelen gebruiken die de misselijkheid onderdrukken. Deze omvatten bijvoorbeeld dimenhydrinaat. Je moet ook licht voedsel eten, zoals beschuit of bouillon.

Als u een voorgeschiedenis heeft van West Nile Fever, zal uw huisarts u naar een ziekenhuis sturen. Daar kan de therapie worden geĆÆntensiveerd, bijvoorbeeld door toediening van vocht via de ader (infusie).

West Nile Fever: Prevent

Om ziekte van West Nile Fever te voorkomen, moet je jezelf beschermen tegen muggensteken in risicogebieden. De volgende hulp:

  • Draag lange kleding!
  • Slaap onder een klamboe!
  • Voorzie deuren en ramen van horren!
  • Spray jezelf en je kleren met insectenwerende middelen (anti-muggenspray)!

Een vaccin tegen West Nile Fever bestaat momenteel alleen voor paarden.

West Nile fever: ziekteverloop en prognose

De West Nile fever heeft meestal een goede prognose, vooral bij kinderen. Mensen ouder dan 50 jaar hebben meer kans op ernstige West Nile-koorts. Hetzelfde geldt voor patiƫnten met diabetes mellitus of immunodeficiƫntie.

Ongeveer de helft van de patiƫnten met encefalitis behoudt late effecten. Deze manifesteren zich in neurologische schade zoals verlamming of visuele stoornissen. de West-Nijl koortsEncefalitis is in 15 tot 40 procent van de gevallen dodelijk.


Zo? Deel Met Vrienden: